شکوفایی کسب و کارهای خانگی به کمک صندوق های توان افزایی بنیاد علوی؛

طعم خوش نان محلی با چاشنی اشتغال در روستای بنه بلوط/ درخواست زن کار آفرین از مسئولان لنده+تصاویر

به همت تعدادی از بانوان کار آفرین و توانمند روستای بنه بلوط، پخت و عرضه نان محلی سبوس دار در این روستا آغاز شد تا بار دیگر نان با کیفیت و مغذی سر سفره خانوارها بیاید.

به گزارش سایت خبری لنده-در گذشته های نه چندان دور وجود تنور و ابزار پخت نان بصورت گروهی در خانه ها از جمله مناطق روستایی از ضروریات بود بگونه ای که نوعروسان این وسایل جزیی از جهزیه آنان بشمار میرفت و کمتر عروسی به خانه بخت میرفت که ابزار پخت نان همراه او نباشند.در آن روزگاران عطر خوش نان تازه تیری در کوچه پس کوچه های شهر و روستاهای این دیار به مشام رهگذاران می رسید .

با توسعه نانوایی های ماشینی سبک زندگی در اکثریت شهر ها و روستاها دستخوش تغییر شد و زنان دیگر تمایلی به تهیه نان محلی از خود نشان نمی دهند و نان ماشینی جایگزین نان محلی در سفره ها شد و بساط پخت و پز نان در تنورهای خانگی و عطر نان تازه در کوچه و محله بر چیده شد.

در چند سال اخیر مردم به اهمیت نان محلی و حاصل سال ها تجربه زنان این دیار پی بردند و بار دیگر سفره های خود را با رنگ و بوی نان محلی مزین کردند.

این روزها زنان در شهر و روستاهای لنده برای برون رفت از زندگی یکنواخت و کم تحرک امروزی نان محلی درست می کنند و از سوی دیگر زنان کار آفرین نیز با همت و تلاش جمعی، اقدام به تشکیل گروه های  برای پخت و عرضه نان محلی کرده و روزانه نان تولید شده را از طریق سوپر مارکت ها توزیع می کنند.
با کمک کردن گرفتن از صندوق های توان افزایی بنیاد علوی بواسطه تسهیلاتی که به زنان روستایی داده میشود راه اندازی کارگاه های  پخت نان رونق گرفته است. در اکثریت روستاهای این شهرستان زنان بصورت گروهی دور هم جمع میشوند و در ایام هفته چندین هزار قرص نان سبوس دار را وارد بازار میکنند.

خانم پیاب یکی از این کارآفرینان روستای بنه بلوط در گفتگو با سایت خبری لنده می گوید: کیفیت نانی که من امروز پخت میکنم قابل قیاس با نان نانوایی های شهر نیست. نان من چندین ماه ماندگاری دارد و بعد از ماها رنگ و بو و مزه آن هیچ تغییری نمیکند.

خانم پیاب می گوید؛ به کمک بنیاد علوی و با وامی که به من داده شد وسایل مورد نیاز خصوصا آرد که به سختی گیر می آید را تهیه میکنم و اگر توان کار داشته باشم همه روزه سفارش دارم.

این بانوی علاقمند به تولید نان با گلایه به عدم حمایت در بحث آرد اضافه کرد: متاسفانه به حرفه من به چشم یک کارگاه نگاه نمیشود. من آرد آزاد برای تهیه نان می خرم و سهمیه آرد دولتی و یارانه ای ندارم بنابراین با قیمتی کنونی که نان ما بفروش میرسد سود آنچنانی به ما نمی رسد.اگر مسئولین شهرستان به چشم کار آفرین و کارگاه به این حرفه نگاه کنند و آرد سهمیه ای به مانند نانوایی ها به ما بدهند مطمئن باشید بیشتر زنان روستایی و حتی شهر لنده ب این حرفه روی خواهند آورد.

لازم بذکر است این کارگاه و کارگاههای مشابه که از طریق تسهیلات صندوق های توان افزایی حمایت و راه اندازی شدند، کار آفرینان مجوز های لازم از ادارات مربوطه را گرفته اند و بصورت کاملا قانونی فعالیت میکنند.